Skál
Kristín Vala • 26. nóvember 2019

Munur mánaðarins
Þessi skál er skráð sem: Leirskál, boruð og seymd.
En talað er um að búið sé að seyma leirtau, þegar boruð hafa hafa verið göt sitthvorumegin við brot og þrætt í gegnum þau með þræði, málmi eða öðru til þess að halda brotunum saman og áfram sé hægt að nýta hlutinn.
Þessi skál var gefin af Elíasi Jónssyni á Rauðabergi á Mýrum. Upphaflega er skálin úr búi Kristínar Erlendsdóttur, föðursystur Elíasar og afa hans, Erlends Pálssonar.
http://www.sarpur.is/Adfang.aspx?AdfangID=1856983

Eftir Tjörvi Óskarsson
•
16. september 2026
Menningarmiðstöð Hornafjarðar er viðurkennt safn og starfar samkvæmt safnalögum og alþjóðlegum siðareglum safna. Viðurkenningunni fylgja faglegar kröfur um hvernig safnkostur er skráður, varðveittur, rannsakaður og honum miðlað. Þegar við hugsum um safn er sýningarsalurinn líklega það fyrsta sem kemur upp í huga okkar. En sýningin er aðeins hluti af safninu. Á bakvið tjöldin fer fram stór hluti þeirrar vinnu sem gerir okkur kleift að kalla okkur safn. Skráning, rannsóknir, miðlun og ekki síst varðveisla. Stór hluti safnkosts er geymdur í varðveislurýmum og það eru ýmsar ástæður fyrir því. Safngripir geta nefnilega verið algjörar dramadrottningar. Þeir þola illa sól, vilja helst ekki láta koma mikið við sig, pöddur eru sólgnar í suma þeirra og þeir þurfa að vera geymdir við rétt hita- og rakastig. Eitt mikilvægasta hlutverk safna er að varðveita safnkost til framtíðar. Þá tölum við um forvörslu. Hugmyndin er í grunninn sú að það er betra að koma í veg fyrir skemmdir en að reyna að gera við þær eftir á.

