Sögur úr hirslum

Maciej Rózanski • 27. september 2019

Leirlist hefur verið til í þúsundir ára og verið vitnisburður um hvernig fólk háttaði lífi sínu á hinum ýmsu skeiðum mannkynssögunnar.

Sögur úr hirslum.


Leirlist hefur verið til í þúsundir ára og verið vitnisburður um hvernig fólk háttaði lífi sínu á hinum ýmsu skeiðum mannkynssögunnar.


Leirmunir koma oft við sögu í daglegu lífi. Við teljum þá ómissandi við neyslu matar og drykkja, til geymslu og jafnvel til að sitja á.


Í tengslum við sýninguna Leit að postulíni í aðalsal safnsins sýnum við valda muni frá Byggðasafni Austur-Skaftafellssýslu. Úr þeim má lesa sögur. Velta má fyrir sér hvað hefur verið rætt um þegar drukkið hefur verið úr herstöðvar-bollanum á Stokksnesi? Hvernig kom skálin með kínverska mynstrinu til Hornafjarðar? Við hvaða tilefni var drukkið úr flöskunum? Úr hverju er brotið sem fannst í skútuflaki dregnu upp úr Breiðarmerkurdjúpi? Hver sat og gerði við skálar af natni? Leirinn geymir sannarlega sögur samferðafólks síns.


Í Japan kallast listin að gera við keramíkmuni Kintsugi eða gullna samskeytið. Þá er gert við hlutina með lakki blönduðu með dufti úr gulli, silfri eða platínum. Kenningin er að upphefja brotið sem hluta af sögu hlutarins frekar en eitthvað sem beri að fela.

Fegurðin liggur í sögunni.


Leirmunir þessir úr hirslum Byggðasafnsins bera þess merki að hafa verið nýttir vel og mikils metnir af þeim sem þá áttu, stundum jafnvel, seymdir, spengdir og límdir til að lengja líftíma þeirra. Ekki þótti ástæða til að henda þeim þótt þeir brotnuðu enda gátu þeir orðið eigendum sínum til gagns ef gert var við þá.

Byggðasafn Austur-Skaftafellssýslu þakkar, öllum þeim sem gefið hafa muni á safnið á liðnum árum, kærlega fyrir.



Sjá má sýninguna hér:

http://www.sarpur.is/Syning.aspx?ID=651


Eftir Tjörvi Óskarsson • 12. október 2026
Lína Langsokks-dagur á bókasafninu á laugardaginn !
Eftir Tjörvi Óskarsson • 6. október 2026
Út úr geymslunni – Náttúrugripasýning barnanna
Eftir Tjörvi Óskarsson • 16. september 2026
Menningarmiðstöð Hornafjarðar er viðurkennt safn og starfar samkvæmt safnalögum og alþjóðlegum siðareglum safna. Viðurkenningunni fylgja faglegar kröfur um hvernig safnkostur er skráður, varðveittur, rannsakaður og honum miðlað. Þegar við hugsum um safn er sýningarsalurinn líklega það fyrsta sem kemur upp í huga okkar. En sýningin er aðeins hluti af safninu. Á bakvið tjöldin fer fram stór hluti þeirrar vinnu sem gerir okkur kleift að kalla okkur safn. Skráning, rannsóknir, miðlun og ekki síst varðveisla. Stór hluti safnkosts er geymdur í varðveislurýmum og það eru ýmsar ástæður fyrir því. Safngripir geta nefnilega verið algjörar dramadrottningar. Þeir þola illa sól, vilja helst ekki láta koma mikið við sig, pöddur eru sólgnar í suma þeirra og þeir þurfa að vera geymdir við rétt hita- og rakastig. Eitt mikilvægasta hlutverk safna er að varðveita safnkost til framtíðar. Þá tölum við um forvörslu. Hugmyndin er í grunninn sú að það er betra að koma í veg fyrir skemmdir en að reyna að gera við þær eftir á.