Almar í tjaldinu

Maciej Rozanski • 5. október 2023

Mikið fjölmenni var á opnun sýningarinna

Föstudaginn þann 15. september opnaði sýning Almars Atlasonar, Almar í tjaldinu. Mikið fjölmenni var á opnun sýningarinnar.


Árið 1912 sigldi Ásgrímur Jónsson með skipi til Hornafjarðar og dvaldi þar einn mánuð í tjaldi upp á hól. Árinu áður hafði hann gist hjá Ara Hálfdánarsyni á Fagurhólsmýri og málað Öræfajökul og nágrenni. Þetta markar upphafið af sögu málverksins á Hornafirði. Í kjölfarið tóku ýmsir menn að mála verk og hafa fjölmargir frá Hornafirði markað djúp spor í sögu íslenska málverksins. Þar á meðal eru Jón Þorleifsson sem var ungur drengur þegar Ásgrímur kom og fylgdist með honum mála, en Jón varð síðar einn af stofendum Listamannaskálans (fyrsta sýningarrými alfarið tileinkuðu myndlist á Íslandi), fyrsti listgagnrýnandinn og einnig mjög vel metinn málari. Verk eftir Jón og aðra hornfirska málara, eins og t.d. Bjarna Guðmundsson, Höskuld Björnsson, Bjarna Henriksson, Rafn Eiríksson, Rut Rebekku Sigurjónsdóttur, Helgu Erlendsdóttur og Hlyn Pálmason má einnig sjá á sýningunni, og vitaskuld eftir Svavar Guðnason sem var helsti brautryðjandi abstraktmálverksins á Íslandi.


Árið 2023 kom Almar Atlason keyrandi á Grand Cherokee jeppa á Höfn, dvaldi þar í einn mánuð í tjaldi upp á hól. Á leiðinni til baka stoppaði hann hjá Evu Bjarnadóttur á Fagurhólsmýri og málaði Öræfajökul og nágrenni. Þá voru liðin 111 ár síðan Hornafjörður var fyrst málaður með vatnslitum og olíu, og var gjörningurinn framinn til að minnast þess.


< Eldri færslur

 Nýrri færslur >

Lína Langsokks-dagur á bókasafninu

Eftir Tjörvi Óskarsson • 12. október 2026
Lína Langsokks-dagur á bókasafninu á laugardaginn !

Opnun í Gömlubúð

Eftir Tjörvi Óskarsson • 6. október 2026
Út úr geymslunni – Náttúrugripasýning barnanna

Hvar er safnkosturinn?

Eftir Tjörvi Óskarsson • 16. september 2026
Menningarmiðstöð Hornafjarðar er viðurkennt safn og starfar samkvæmt safnalögum og alþjóðlegum siðareglum safna. Viðurkenningunni fylgja faglegar kröfur um hvernig safnkostur er skráður, varðveittur, rannsakaður og honum miðlað. Þegar við hugsum um safn er sýningarsalurinn líklega það fyrsta sem kemur upp í huga okkar. En sýningin er aðeins hluti af safninu. Á bakvið tjöldin fer fram stór hluti þeirrar vinnu sem gerir okkur kleift að kalla okkur safn. Skráning, rannsóknir, miðlun og ekki síst varðveisla. Stór hluti safnkosts er geymdur í varðveislurýmum og það eru ýmsar ástæður fyrir því. Safngripir geta nefnilega verið algjörar dramadrottningar. Þeir þola illa sól, vilja helst ekki láta koma mikið við sig, pöddur eru sólgnar í suma þeirra og þeir þurfa að vera geymdir við rétt hita- og rakastig. Eitt mikilvægasta hlutverk safna er að varðveita safnkost til framtíðar. Þá tölum við um forvörslu. Hugmyndin er í grunninn sú að það er betra að koma í veg fyrir skemmdir en að reyna að gera við þær eftir á.