Harmljóð um hest-útgáfuteiti

Maciej Rozanski • 14. júní 2024

Laugardaginn 15. júní verður útgáfuteiti á bókinni Harmljóð um hest.

Á morgun, laugardaginn 15. júní fer fram útgáfuhóf í Ljósmyndasafni Reykjavíkur á bókinni Harmljóð um hest. Bókin inniheldur 80 ljósmyndir eftir Hlyn Pálmason sem sýna hestshræ brotna niður og samlagast jörðinni. Verkið er „sjónrænn sorgarsálmur, eins konar virðingarvottur til íslenska hestsins sem spilað hefur veigamikið hlutverk í mótun og sögu Íslands“, eins og ljósmyndarinn orðar það. Formálinn er skrifaður af Soffíu Auði Birgisdóttur en útgefandinn er bókaútgáfan Kind sem sérhæfir sig í fræði- og listabókum.

Stór hluti ljósmyndaseríunnar var til sýnis á samnefndri sýningu í Listasafni Svavars Guðnasonar sem opnaði 26.febrúar árið 2022. Starfsfólk menningarmiðstöðvarinnar óskar Hlyn Pálmasyni og Soffíu Auði innilega til hamingju með útgáfuna.

-Snæbjörn Brynjarsson

Eftir Tjörvi Óskarsson • 12. október 2026
Lína Langsokks-dagur á bókasafninu á laugardaginn !
Eftir Tjörvi Óskarsson • 6. október 2026
Út úr geymslunni – Náttúrugripasýning barnanna
Eftir Tjörvi Óskarsson • 16. september 2026
Menningarmiðstöð Hornafjarðar er viðurkennt safn og starfar samkvæmt safnalögum og alþjóðlegum siðareglum safna. Viðurkenningunni fylgja faglegar kröfur um hvernig safnkostur er skráður, varðveittur, rannsakaður og honum miðlað. Þegar við hugsum um safn er sýningarsalurinn líklega það fyrsta sem kemur upp í huga okkar. En sýningin er aðeins hluti af safninu. Á bakvið tjöldin fer fram stór hluti þeirrar vinnu sem gerir okkur kleift að kalla okkur safn. Skráning, rannsóknir, miðlun og ekki síst varðveisla. Stór hluti safnkosts er geymdur í varðveislurýmum og það eru ýmsar ástæður fyrir því. Safngripir geta nefnilega verið algjörar dramadrottningar. Þeir þola illa sól, vilja helst ekki láta koma mikið við sig, pöddur eru sólgnar í suma þeirra og þeir þurfa að vera geymdir við rétt hita- og rakastig. Eitt mikilvægasta hlutverk safna er að varðveita safnkost til framtíðar. Þá tölum við um forvörslu. Hugmyndin er í grunninn sú að það er betra að koma í veg fyrir skemmdir en að reyna að gera við þær eftir á.