Nær og fjær

Maciej Rozanski • 26. júní 2023

Sýning um mótunarár Svavars Guðnasonar á Íslandi og Danmörku

„Ég var atvinnulaus. Ég var 25 ára – og hafði starfað allt mögulegt – sem fiskimaður, sem bókhaldari, við landbúnaðarstörf, og ég hafði ekið ölbíl í Reykjavík. – Það var slæmt öl.‟



Þannig lýsir Svavar Guðnason sjálfum sér nýkomnum til Kaupmannahafnar árið 1935 í samtali við Berlingske um þremur áratugum síðar. Í þessari sýningu er fjallað um tímabilið þegar Svavar var nýkominn út til Danmerkur og að kynna sér það helsta sem var að gerast í listheiminum rétt fyrir seinni heimsstyrjöld. Á sýningunni má sjá fjölmargar skissur, teikningar, vatnslitamyndir og olíumálverk, sem eru í ýmsum stílum frá því að vera rómantískt landslag yfir í að vera róttæk abstraktverk.


Sýningin opnaði 23. júní og stendur til 8. september. Fyrir neðan má sjá myndir af opnun.


< Eldri færslur

 Nýrri færslur >

Lína Langsokks-dagur á bókasafninu

Eftir Tjörvi Óskarsson • 12. október 2026
Lína Langsokks-dagur á bókasafninu á laugardaginn !

Opnun í Gömlubúð

Eftir Tjörvi Óskarsson • 6. október 2026
Út úr geymslunni – Náttúrugripasýning barnanna

Hvar er safnkosturinn?

Eftir Tjörvi Óskarsson • 16. september 2026
Menningarmiðstöð Hornafjarðar er viðurkennt safn og starfar samkvæmt safnalögum og alþjóðlegum siðareglum safna. Viðurkenningunni fylgja faglegar kröfur um hvernig safnkostur er skráður, varðveittur, rannsakaður og honum miðlað. Þegar við hugsum um safn er sýningarsalurinn líklega það fyrsta sem kemur upp í huga okkar. En sýningin er aðeins hluti af safninu. Á bakvið tjöldin fer fram stór hluti þeirrar vinnu sem gerir okkur kleift að kalla okkur safn. Skráning, rannsóknir, miðlun og ekki síst varðveisla. Stór hluti safnkosts er geymdur í varðveislurýmum og það eru ýmsar ástæður fyrir því. Safngripir geta nefnilega verið algjörar dramadrottningar. Þeir þola illa sól, vilja helst ekki láta koma mikið við sig, pöddur eru sólgnar í suma þeirra og þeir þurfa að vera geymdir við rétt hita- og rakastig. Eitt mikilvægasta hlutverk safna er að varðveita safnkost til framtíðar. Þá tölum við um forvörslu. Hugmyndin er í grunninn sú að það er betra að koma í veg fyrir skemmdir en að reyna að gera við þær eftir á.