Collaborative Contaminations í Svavarssafni

Maciej Rozanski • 8. maí 2023

Dansgjörningur úr heimi vatns og ísa

Laugardaginn sjötta maí kom innsetningin og dansverkið Collaborative Contaminations á Höfn í boði Menningarmiðstöðvarinnar. Verkið er uppfullt af litadýrð sem varð til þegar ljós og skuggar dansa á vatnsyfirborði og speglast á veggjum safnsins. Í sjálfum gjörningnum kom dansarinn Rósa Ómarsdóttir fram, gáraði vatnið og litaði með náttúrulegum efnum, þannig að á köflum var það eins og jökull og á öðrum tímum eins og sjóðandi heitt hraun. Dulúðlegur reykurinn úr þurrísnum skapaði svo einstaka stemningu.

Rósa Ómarsdóttir lærði í dansskólanum P.A.R.T.S. í Belgíu og hefur sett um ýmsar sýningar og listaverk víða í Evrópu. Hún hefur einnig sett upp sýningar með Íslenska dansflokkinum og hlotið grímuna sem danshöfundur ársins. Henni til halds og trausts var sambýlismaður hennar, Hákon Pálsson, kvikmyndagerðarmaður.

Verkið var einstök upplifun fyrir alla sem komu.

Eftir Tjörvi Óskarsson • 12. október 2026
Lína Langsokks-dagur á bókasafninu á laugardaginn !
Eftir Tjörvi Óskarsson • 6. október 2026
Út úr geymslunni – Náttúrugripasýning barnanna
Eftir Tjörvi Óskarsson • 16. september 2026
Menningarmiðstöð Hornafjarðar er viðurkennt safn og starfar samkvæmt safnalögum og alþjóðlegum siðareglum safna. Viðurkenningunni fylgja faglegar kröfur um hvernig safnkostur er skráður, varðveittur, rannsakaður og honum miðlað. Þegar við hugsum um safn er sýningarsalurinn líklega það fyrsta sem kemur upp í huga okkar. En sýningin er aðeins hluti af safninu. Á bakvið tjöldin fer fram stór hluti þeirrar vinnu sem gerir okkur kleift að kalla okkur safn. Skráning, rannsóknir, miðlun og ekki síst varðveisla. Stór hluti safnkosts er geymdur í varðveislurýmum og það eru ýmsar ástæður fyrir því. Safngripir geta nefnilega verið algjörar dramadrottningar. Þeir þola illa sól, vilja helst ekki láta koma mikið við sig, pöddur eru sólgnar í suma þeirra og þeir þurfa að vera geymdir við rétt hita- og rakastig. Eitt mikilvægasta hlutverk safna er að varðveita safnkost til framtíðar. Þá tölum við um forvörslu. Hugmyndin er í grunninn sú að það er betra að koma í veg fyrir skemmdir en að reyna að gera við þær eftir á.