Svavar Guðnason : Listamaðurinn í ljósi jökulsins

Maciej Rozanski • 6. september 2021

Fyrirlestur Jóns Proppé listheimspekings í Nýheimum sunnudaginn 29. ágúst

Jón Proppé listheimspekingur hefur lengið fjallað um ævi og verk Svavars Guðnasonar og meðal annars sett upp yfirlitssýningu með verkum úr safneign Svavarssafns. 


Í fyrirlestrinum rakti Jón æviágrip og feril Svavars og fjallaði um lykilverk hans. Jón beindi sjónum sérstaklega að áhrifum frá uppvextinum í Hornafirði þar sem birtu- og litbrigði jökulsins höfðu ævarandi áhrif á hinn unga listamann. Svavar sem varð einn okkar áhrifamesti málari fékkst alla ævi við að skilja og fanga hið einstaka sjónarspil sem náttúran og jökullinn veittu honum í veganesti í málverkum sínum. 



Svavarssafn þakkar öllum sínum góðu gestum er sóttu fyrirlesturinn kærlega fyrir komuna og fyrir gagnlegar umræður er spunnust í kjölfar fyrirlestursins. 


Eftir Tjörvi Óskarsson • 12. október 2026
Lína Langsokks-dagur á bókasafninu á laugardaginn !
Eftir Tjörvi Óskarsson • 6. október 2026
Út úr geymslunni – Náttúrugripasýning barnanna
Eftir Tjörvi Óskarsson • 16. september 2026
Menningarmiðstöð Hornafjarðar er viðurkennt safn og starfar samkvæmt safnalögum og alþjóðlegum siðareglum safna. Viðurkenningunni fylgja faglegar kröfur um hvernig safnkostur er skráður, varðveittur, rannsakaður og honum miðlað. Þegar við hugsum um safn er sýningarsalurinn líklega það fyrsta sem kemur upp í huga okkar. En sýningin er aðeins hluti af safninu. Á bakvið tjöldin fer fram stór hluti þeirrar vinnu sem gerir okkur kleift að kalla okkur safn. Skráning, rannsóknir, miðlun og ekki síst varðveisla. Stór hluti safnkosts er geymdur í varðveislurýmum og það eru ýmsar ástæður fyrir því. Safngripir geta nefnilega verið algjörar dramadrottningar. Þeir þola illa sól, vilja helst ekki láta koma mikið við sig, pöddur eru sólgnar í suma þeirra og þeir þurfa að vera geymdir við rétt hita- og rakastig. Eitt mikilvægasta hlutverk safna er að varðveita safnkost til framtíðar. Þá tölum við um forvörslu. Hugmyndin er í grunninn sú að það er betra að koma í veg fyrir skemmdir en að reyna að gera við þær eftir á.